Długosz Alfred

Alfred  Długosz (1877 – 08.02.1972) urodzony w Gorlicach, magister prawa. Początki jego malarstwa były dramatyczne. W maju 1939 roku po operacji zaćmy odzyskuje częściowo wzrok, a losy wojny rzucają go ze Lwowa do Gorlic. Tu w 1940 roku zaczyna rysować swoje pierwsze cykle pt. „Nasze drzewa” i „Ja bajki tak lubię”. Po jakimś czasie zniechęcony porzuca twórczość plastyczną na rzecz pracy zawodowej. Pracuje jako rejent sądowy. Od tej chwili upływa 16 lat. Ponownie zaczyna tworzyć pod wpływem górskiego pejzażu Tatr, powstają więc liczne prace w różnych technikach, charakteryzujące się niezwykłą wprost ekspresją. Artysta zajmuje się również rzeźbą. Swoją twórczością, noszącą cechy abstrakcyjnego koloryzmu, wkracza często w świat fantazji, kosmicznych pejzaży, biologicznych cykli o przyrodzie. Pejzaże, które tworzy, a raczej przetwarza, są połączeniem impresji malarskiej z konkretnymi cytatami. W czasie swojego życia namalował ok. 1500 obrazów, brał udział w 76 wystawach zbiorowych i indywidualnych, w tym także poza granicami kraju. Był wielokrotnie nagradzany. Jego unikalność widzenia i artystyczne osiągnięcia sprawiły, że zainteresował się nim Instytut Sztuki PAN w Warszawie. Na temat jego twórczości powstało wiele opracowań naukowych. Mimo podeszłego wieku Długosz wykazywał niezwykłą ruchliwość umysłu. Żywo interesował się ruchem amatorskim, studiował historię i teorię Sztuki. Prace Długosza znalazły się w wielu muzeach krajowych i zagranicznych. Cykle jego obrazów wywędrowały do Stanów Zjednoczonych, Kanady i innych krajów. Artysta obdzielał hojnie swymi pracami nowe szkoły, co spowodowało rozproszenie jego bogatego dorobku artystycznego. 

W roku 1984 nowo powstały Klub Sztuki przy Galerii w Gorlicach postanowił, z uwagi na postawę społeczną i wielkie osiągnięcia Alfreda Długosza, upamiętnić jego imię, uznając go za swojego patrona. Jego imieniem nazwana została też doroczna nagroda artystyczna przyznawana najlepszemu artyście nieprofesjonalnemu, fundowana przez Burmistrza Gorlic.